Przejdź do głównej zawartości

jesień w kolorach tęczy- zielony

Zielony, zielony! Jak u licha w jesieni znaleźć zielony kolor skoro wokół nas jest tyle żółcieni, brązów i czerwieni?
Nie miałam pomysłu do czasu gdy nie zaczęłam robić obiadu. No i mam! Zielona surówka! Może trochę wiosenna jest, ale innej nie mam.

A jeśli chciałybyście zrobić to co ja, podaję przepis. Jak zwykle w surówkach nie umiem podać ilości. Każdy lubi co innego. Ja na przykład lubię smak natki pietruszki - inni nie, więc podaję orientacyjnie:
gałązkę natki pietruszki
garść szczypiorku
świeże oregano

  garść pokrojonej kapusty pekińskiej

 kawałek selera naciowego

 dwa ogórki kwaszone (kiszone) jak zwał tak zwał mogą być i surowe

łyżka śmietany , jogurtu naturalnego - kto co woli
sól i pieprz
miąchamy wszystko i gotowe


Mnie pasuje do wszystkiego , a nawet samą lubię podjadać.
Życzę smacznego.

Do tego jeszcze trochę zielonej jesieni:




Witam nowe twarzyczki, bardzo mi miło - naprawdę.
Na dziś to tyle. Do kiedyś tam:). Pa.Pa.

Komentarze

  1. Zielono i świeżo, jak w maju:) pięknie:)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  2. Zielono i pysznie u Ciebie;)
    A jak jaśniutko się zrobiło;))
    Pozdrawiam cieplutko

    OdpowiedzUsuń
  3. jezus maria, nie dość, że dzierga, pudła okleja to jeszcze gotuje, sieka, kroi :)
    Kobieto, talentów w Tobie masa! :)

    OdpowiedzUsuń
  4. No jakoś Ci się udało z tym zielonym , jeszcze narobiłaś smaka....mniam , mniam,....))))Cieplutkie buziaki ap....

    OdpowiedzUsuń
  5. Bardzo lubię wszelkiego rodzaju surówki i sałatki więc jak dla mnie bomba :))

    OdpowiedzUsuń
  6. Zieleń iglaka jest najbardziej jesienna:-) Sałatka taka, bardzo by mi smakowała;-)

    OdpowiedzUsuń
  7. Smaczny Twój zielony kolorek:). Bardzo ładne zdjęcia:)

    buziaczki!

    OdpowiedzUsuń
  8. Jaka cudowna zieleń u Ciebie, aż się głodna zrobiłam a o tej porze staram się od jedzenia trzymać z daleka ;)
    Buziole

    OdpowiedzUsuń
  9. uwielbiam zielony i zielenine , chetnie wypróbumę przepis na sałatke :)
    ale fajny ptaszoek...:)))
    pozdrawiam
    AG

    OdpowiedzUsuń
  10. ooo, lubię takie zielone wynalazki, będę musiała spróbować :)

    OdpowiedzUsuń
  11. Kochana rewelacyjny pomysl na surowke, :))) podkradam i zrobie w tym tygodniu:)) Padam na twarz ale musialam do Ciebie zajrzec:))
    Duza buzka:))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. och kochana jesteś!!!! i nie przemęczaj się tak- nie pozwalam!!! :****

      Usuń
  12. no i mam pomysł na surówkę na obiadek jesteś wspaniała wiem wiem ze wiesz cmokas ;*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. oj tam od razu wspaniała,
      tylko seler nie każdemu pasuje- trzeba dozować :******

      Usuń
  13. ziołami mi zapachniało i lasem, że HEJ ;))))))))

    OdpowiedzUsuń
  14. u nas szaro buro za oknem, a na stole wciąż może być wiosennie.
    zielono, że hej

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. to zapraszam do nas! słoneczko cały dzień przyświeca i radośniej się robi na duszy:)

      Usuń
  15. No pieknie wyszla ci ta jesienna zielen;) Pomysl na salatke - swietny, chyba ja kiedys wyprobuje;)
    PS. A u ciebie na blogu ciagle zminy;) co wchodze to wyglada inaczej;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. jak to baba- nigdy nie jestem zadowolona... teraz też nie, więc pewnie jak wejdziesz za jakiś czas to będzie zupełnie inaczej :*

      Usuń
    2. Hehe, ale ten poprzedni byla fajny, ladny i taki jesienny;) pasowal do obesnej pory roku;)

      Usuń
  16. No muszę wypróbować. Wszystko to co lubię jest - czyli zielone :P Tylko moje kochanie, chyba tego nieprzeżuje :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. trudności mogą być z selerem naciowym- nie każdy lubi specyficzny posmak i zapach- ja uwielbiam:))))

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

co się stanie gdy...

Miałam dziś pokazać moje pastwienie się nad szydełkiem, ale nie pokażę.
Dziś taki przed mikołajkowy dzień, więc nie będę Wam psuć gustu tym co mi się udało zrobić.
Może innym razem.  Zamiast tego zadam Wam pytanie:

Co się stanie gdy w łapki wpadnie badyl, niepotrzebny dzbanek, ozdóbkowe pierdółki?
Właśnie to:

Pierdółki miały być inne, całe nutkowe, ale za bardzo poszalałam i musiałam je dalej obrobić.


I powstały przecieraki, też



 Jak się domyślacie z szydełkiem idzie mi "tak sobie" i w przypływie frustracji zrobiłam pomponiki. Akurat pasują na rózgę. Nie moją oczywiście. Przecież byłam grzeczna cały rok... no prawie.




My daliśmy w tym roku czadu, bo oprócz standardowych mikołajek, Starszy ma imieniny i zakupiliśmy mu akwarium. Miała być kula do 12 litrów a wróciliśmy z profesjonalnym 54 litrowym akwarium- przekraczając budżet 10 - krotnie.
Tak na marginesie - jakie te rzeczy są drogie! Naprawdę przesadzają z  cenami.
 Jutro, czyli w mikołajki jedziemy z dzieciakami po rybki.

kolorowo-kwadratowo

mogłabym napisać tylko jedno: UFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFF,
ale nie napiszę, bo to trochę za mało jak na tak wielką syzyfową pracę.

Syzyfowa była. Skończyła się po 2, słownie: dwóch miesiącach
 manipulowania palcami, szydełkiem i włóczką.
Nie wiedziałam, że to tak długo będzie trwało.
Normalnie jakbym z motyką na słońce się porwała.
Powinnam napisać z motkiem.

Na początku był pomysł. Niby proste, łatwe połączyć kilka kwadratów i po krzyku.
Krzyk się jednak zaczął gdy motek po motku kończyła się włóczka i trzeba było dokupować
i... dokupować aż w sklepie skończyły się kolory.

Nie poddałam się!
I dziś mogę się pochwalić największą rzeczą, którą kiedykolwiek udało mi się zrobić!
NARZUTA NA ŁÓŻKO  Naszej Gwiazdy. I co najważniejsze- podoba się!
teraz mogę napisać UFFF!

Teraz możecie i Wy powiedzieć UFF, bo zaczną się zdjęcia tegoż oto "wiekopomnego dzieła"




Jak widać kolory to pełen spontan.
Udało mi się trochę ujednolicić kolorem szarym i bazowym - białym.


Żółty, pomarańczowy, nie…

chwila nostalgii

Moja Mama robiąc porządki szafkowo-wiosenne znalazła kilka rzeczy, które kiedyś należały do mnie.
Znalazł się Modlitewnik- pamiątka I Komunii Św, zeszyt z aforyzmami, nawet dwa, pamiętnik z liceum, świadectwa ze szkoły podstawowej.
Jak to dawno było? Tak dawno, że Książeczka Zdrowia Dziecka była zszyta nićmi.









 W gładkim zeszycie wpisywałam cytaty z przeczytanych książek, które zapadały mi w mózgownicę





Przeglądam sobie, te starocie- nie bójmy się tego słowa użyć, i zastanawiam się czy moja córka będzie chciała się nimi zaopiekować.

W każdym bądź razie przechowam je skrzętnie. Może kiedyś.

Czy też tak macie? Oglądając swoje zdjęcia, dokumenty, skarby, myślicie ile to już lat upłynęło i jaka ja jestem stara?

Przecież w dzieciństwie nikt nie myślał o komputerach, spotkaniach on-line, telefonach komórkowych i innych rzeczach, które teraz są na porządku dziennym.
Wychodziło się na dwór, obchodziło się mieszkania znajomych i całą paczką bawiło się w zbijaka, króla skoczków, grało w gumę, ba…