czapeczkowe dzierganie

kiedyś musiałam zacząć.
Nie da się uniknąć czegoś co jest nieuniknione.
Mimo, że wydaje się to proste, szybkie i łatwe, dla mnie nie jest.

Inne wyobrażenie mam ja, a zupełnie inne ma właścicielka. Na szczęście czasami można dojść do porozumienia. Uśmiech na twarzy jest bezcenny.
W sumie na mojej też, nie tylko głowy, która będzie nosić godnie i ciepło kawałek mojej pracy.

Zawsze mam dylemat. Czy się spodoba, czy może inaczej podejść do tematu.
Zawsze jest pewien niedosyt. Ale zawsze można zrobić kolejną.
Dziś padło na czapę z pomponem.
Kolor wybrany z przymusu- miał być czarny. Udało mi się przeforsować trochę szarości.
Padło na bombolino w odcieniach szarości i czerni.
Dziergany podwójną nitką z wielkim pomponem. 1,5 motka zupełnie wystarczyło.

i tak trochę klimat zimowy wręcz świąteczny.

Prosta w swej prostocie.
Bo czy warto coś kombinować, skoro włóczka jest sama w sobie fajniutka?

Podwójna nitka pozwoliła nam zrobić czapę ciepłą i z ciekawym przejściem koloru,
takim nie do końca ostrym.

Oczka prawe - bo tak wydaje mi się ciekawie, mimo, że bąbelki wyglądają super po stronie lewej.
Nic straconego, robi się komin do kompletu. Przyjdzie czas na ścieg francuski.

Jak tylko znajdę czas dla siebie (co nie zdarzy się za szybko) mam ochotę i ja taką czapkę mieć.
Zaszaleję i zrobię z bombolino lux.

A już za chwilę przyjdzie czas opisać perypetie z Ciocinym nakryciem głowy i szyi.
Oj będzie trudno.

Dziękuję za miłe odwiedziny i komentarze. Pa.Pa