Przejdź do głównej zawartości

czapeczkowe dzierganie


kiedyś musiałam zacząć.
Nie da się uniknąć czegoś co jest nieuniknione.
Mimo, że wydaje się to proste, szybkie i łatwe, dla mnie nie jest.

Inne wyobrażenie mam ja, a zupełnie inne ma właścicielka. Na szczęście czasami można dojść do porozumienia. Uśmiech na twarzy jest bezcenny.
W sumie na mojej też, nie tylko głowy, która będzie nosić godnie i ciepło kawałek mojej pracy.

Zawsze mam dylemat. Czy się spodoba, czy może inaczej podejść do tematu.
Zawsze jest pewien niedosyt. Ale zawsze można zrobić kolejną.
Dziś padło na czapę z pomponem.
Kolor wybrany z przymusu- miał być czarny. Udało mi się przeforsować trochę szarości.
Padło na bombolino w odcieniach szarości i czerni.
Dziergany podwójną nitką z wielkim pomponem. 1,5 motka zupełnie wystarczyło.





i tak trochę klimat zimowy wręcz świąteczny.

Prosta w swej prostocie.
Bo czy warto coś kombinować, skoro włóczka jest sama w sobie fajniutka?





Podwójna nitka pozwoliła nam zrobić czapę ciepłą i z ciekawym przejściem koloru,
takim nie do końca ostrym.






Oczka prawe - bo tak wydaje mi się ciekawie, mimo, że bąbelki wyglądają super po stronie lewej.
Nic straconego, robi się komin do kompletu. Przyjdzie czas na ścieg francuski.





Jak tylko znajdę czas dla siebie (co nie zdarzy się za szybko) mam ochotę i ja taką czapkę mieć.
Zaszaleję i zrobię z bombolino lux.

A już za chwilę przyjdzie czas opisać perypetie z Ciocinym nakryciem głowy i szyi.
Oj będzie trudno.

Dziękuję za miłe odwiedziny i komentarze. Pa.Pa

Komentarze

  1. Kochana, czapka wyszła Tobie wspaniała! Ja nie potrafię robić czapeczek, ale Ty z pewnością tak Kochana :*

    OdpowiedzUsuń
  2. Fantastyczna czapka :-) Świetna włóczka i doskonałe kolory.
    Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
  3. Bardzo fajna czapka i dobrze, że nie czarna.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

!!!

...

"...
Nie nawal. Będziesz miał jeszcze wiele okazji, by nawalić, ale gdy już skończysz szkołę..."

Czytam kolejną książkę, autora który jest wschodzącą gwiazdą Ameryki.
O pierwszej nie napisałam jeszcze nic, bo... nie mogę. Nie poukładałam jej jeszcze w głowie i nie wiem czy kiedykolwiek to zrobię.

Dziś tylko te  dwa zdania, które zostały mi w pamięci- wyryły się tak głęboko w głowie, że nie umiem czytać dalej, by nie widzieć tych słów na każdej przewracanej stronie.

To się nazywa pisarz!
Dziś nie powiem skąd ten cytat, podam dopiero gdy dam radę ją skończyć.







Ale, żeby nie było tak ponuro trochę różu na zakończenie.




*************

Udanych Świąt
************** **********!