Przejdź do głównej zawartości

poncza - nie do picia :)

Obiecałam to dotrzymuję - słowa ma się rozumieć.
Trzeba się wytłumaczyć po co ja te kwiaty robiłam. Robiłam je po to by zrobić kolejne, ale już potrzebne. Potrzebne dla Naszej Gwiazdy.
Dziecko chciało ponczo, bo nazwa się spodobała. Nie miała zupełnie pojęcia z czym to się je. No to pokazałam.
Oczywiście w raźnych podskokach i  z uśmiechem na usteczkach usłyszałam: "tak, mamusiu najukochańsza, bardzo chcę poncza!" ostatnie słowo oryginalne.
I co "najukochańsza mamusia" miała zrobić? Myk, myk wełenkę z moherkiem kupiła i... i stop.

Drutów na żyłce zapomniałam kupić. Poszperałam w przepastnym archiwum gazetowym i wydostałam bardzo prosty w obsłudze model na druty zwane prostymi. (Moje takie nie są. Kiedyś usiadłam na jednym. Chińskie "s" to przy nim prostota.) Dwa zszyte prostokątny.

 Ale żeby nie było tak łatwo musiałam pierwszych kilka spruć. Znudziło mi się prucie, no bo ileż można! Teraz, albo nigdy! Prosty wzór, ale nie za prosty, mniejsze druciki i chwilkę na oddech.
Po kilku wieczorkach SĄ.  Tylko jak je kurde zszyć?  Dla mnie nie było to takie oczywiste.
Osoba zamawiająca spojrzała, spojrzała jeszcze raz. Szybko powiedziałam, że możemy dorobić piękną broszkę i uśmiech zagościł znowu na twarzyczce.

I tak powstały kwiaty, które już poznałyście.
A teraz czas na pierwszy w mym życiu "poncza"
Acha, kolory... Miał być fiolet i róż, a reszta to tak przy okazji.







Mam nadzieję, że dzięki broszce Nasza Gwiazda choć raz założy to coś



Wiecie jak to jest z zakupem włóczki.
Ta... Kupiłam jej tyle, że jeszcze kilka poncz by się udało zrobić. Nie lękajcie się, nie będzie. Zrobiłam jeszcze czapeczkę, oczywiście też z kwiatem. Reszta włóczki leży i czeka na lepsze czasy, ewentualnie pomysły. Ja z niej raczej nie skorzystam. Różu mam potąd! ~




Wiem, wiem zabrakło modelki. Jeszcze się wczasuje u babci. Może kiedyś.


Lawendowo się zrobiło. I jesiennie. I wrzosowo.
Ja się jeszcze nie daję. Chodzę w krótkich spodenkach, w końcu trzeba jeszcze "polansować" opaleniznę! Prawda?

Witam nowe twarzyczki. Ahoj!

Dziękuję za miłe odwiedziny i komentarze. Pa.Pa
Nie zamęczyłam. Chyba.

Komentarze

  1. Jakie to ładne! Jesienne, owszem ale wcale nie smutne. Ja tez rozbieram się jak mogę i łapię promienie słońca
    Pozdrawiam cieplutko

    OdpowiedzUsuń
  2. superniaste jest w moich kolorkach :))
    , jak Gwiazda nie zechce to może ja się wcisnę hihihihi
    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  3. moja opalenizna schowana jest pod dresem ,buuuu szkoda bo mialam nadzieje sie nia chwalic le jest chlodno!!!!
    ponczo calkiem udane czapka tez ,pokusilabym sie jeszcze na szalik albo rekawiczki ,te zawsze sie gubia a gwiazdeczka sie ucieszy bo to jej kolor ulubiony:P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. też o tym myślałam, ale na razie muszę od różu odpocząć wizualnie:) :**

      Usuń
  4. Oj mamo ale ta Twoja córka ma dobrze...ona mówi i ma! Też bym tak chciała,że mówię do męża a on spełnia moje życzenia...no żeby chociaż słuchał za każdym razem jak do niego mówię :)))Śliczne kolorki,jesienne i wcale nie smutne!
    Buziaki

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. z Mężulem tak nie mam i ja!
      o słuchaniu nawet nie wspomnę, bo nie ma o czym
      cmoki :***

      Usuń
  5. Ale Ty wywijasz tymi drutami!!!!!!!!!! Cudowne to jest, córuś będzie zachwycona:)

    OdpowiedzUsuń
  6. "Poncza" i czapa znakomite! Idziesz jak burza z tymi drutami! świetnie:)))

    OdpowiedzUsuń
  7. a ja mowie zajebioza ;) TY TO MASZ TALENT ...........prosze mi pokazac jak ponczo sie dzierga tez zrobie Zoli ;)

    Ps. anonimowa Patka ;P

    OdpowiedzUsuń
  8. Piekne to ponczo! No i ten kwiatek.. cudo! :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Wspaniałe...i to na drutach...podziwiam...ja ostatnio za sweter się wzięłam i dłuży się niemiłosiernie...no konca nie widać;-/
    Pozdrawiam cieplutko

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. wiem, wiem Twoje królestwo to szydełko, ale druty są superowe:))0

      Usuń
  10. ojejku Ty zdolniacho...pieknie wyszlo, podziwiam:)))

    OdpowiedzUsuń
  11. Oczom nie wierzę .... takie śliczności zrobilaś... ja z drutami mam tylko tyle wspólnego , że używam ich w ortopedii , pozdrawiam cieplutko

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. oj tam, oj tam a mnie się wydaje, że są proste w obsłudze
      ortopedia mówisz- zawsze to jakiś kontakt ;)))
      pozdrowionka

      Usuń
  12. Cudowne kolorki, w sam raz na jesień! Takie ponczo to po prostu fantastyczna rzecz!

    OdpowiedzUsuń
  13. To teraz machnij jakąś jesienną chustę dla siebie :) Ponczo piękne!

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Popularne posty z tego bloga

co się stanie gdy...

Miałam dziś pokazać moje pastwienie się nad szydełkiem, ale nie pokażę.
Dziś taki przed mikołajkowy dzień, więc nie będę Wam psuć gustu tym co mi się udało zrobić.
Może innym razem.  Zamiast tego zadam Wam pytanie:

Co się stanie gdy w łapki wpadnie badyl, niepotrzebny dzbanek, ozdóbkowe pierdółki?
Właśnie to:

Pierdółki miały być inne, całe nutkowe, ale za bardzo poszalałam i musiałam je dalej obrobić.


I powstały przecieraki, też



 Jak się domyślacie z szydełkiem idzie mi "tak sobie" i w przypływie frustracji zrobiłam pomponiki. Akurat pasują na rózgę. Nie moją oczywiście. Przecież byłam grzeczna cały rok... no prawie.




My daliśmy w tym roku czadu, bo oprócz standardowych mikołajek, Starszy ma imieniny i zakupiliśmy mu akwarium. Miała być kula do 12 litrów a wróciliśmy z profesjonalnym 54 litrowym akwarium- przekraczając budżet 10 - krotnie.
Tak na marginesie - jakie te rzeczy są drogie! Naprawdę przesadzają z  cenami.
 Jutro, czyli w mikołajki jedziemy z dzieciakami po rybki.

kolorowo-kwadratowo

mogłabym napisać tylko jedno: UFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFF,
ale nie napiszę, bo to trochę za mało jak na tak wielką syzyfową pracę.

Syzyfowa była. Skończyła się po 2, słownie: dwóch miesiącach
 manipulowania palcami, szydełkiem i włóczką.
Nie wiedziałam, że to tak długo będzie trwało.
Normalnie jakbym z motyką na słońce się porwała.
Powinnam napisać z motkiem.

Na początku był pomysł. Niby proste, łatwe połączyć kilka kwadratów i po krzyku.
Krzyk się jednak zaczął gdy motek po motku kończyła się włóczka i trzeba było dokupować
i... dokupować aż w sklepie skończyły się kolory.

Nie poddałam się!
I dziś mogę się pochwalić największą rzeczą, którą kiedykolwiek udało mi się zrobić!
NARZUTA NA ŁÓŻKO  Naszej Gwiazdy. I co najważniejsze- podoba się!
teraz mogę napisać UFFF!

Teraz możecie i Wy powiedzieć UFF, bo zaczną się zdjęcia tegoż oto "wiekopomnego dzieła"




Jak widać kolory to pełen spontan.
Udało mi się trochę ujednolicić kolorem szarym i bazowym - białym.


Żółty, pomarańczowy, nie…

chwila nostalgii

Moja Mama robiąc porządki szafkowo-wiosenne znalazła kilka rzeczy, które kiedyś należały do mnie.
Znalazł się Modlitewnik- pamiątka I Komunii Św, zeszyt z aforyzmami, nawet dwa, pamiętnik z liceum, świadectwa ze szkoły podstawowej.
Jak to dawno było? Tak dawno, że Książeczka Zdrowia Dziecka była zszyta nićmi.









 W gładkim zeszycie wpisywałam cytaty z przeczytanych książek, które zapadały mi w mózgownicę





Przeglądam sobie, te starocie- nie bójmy się tego słowa użyć, i zastanawiam się czy moja córka będzie chciała się nimi zaopiekować.

W każdym bądź razie przechowam je skrzętnie. Może kiedyś.

Czy też tak macie? Oglądając swoje zdjęcia, dokumenty, skarby, myślicie ile to już lat upłynęło i jaka ja jestem stara?

Przecież w dzieciństwie nikt nie myślał o komputerach, spotkaniach on-line, telefonach komórkowych i innych rzeczach, które teraz są na porządku dziennym.
Wychodziło się na dwór, obchodziło się mieszkania znajomych i całą paczką bawiło się w zbijaka, króla skoczków, grało w gumę, ba…