zwykłe, proste a ile radości !

Wiecie jak to jest. Niby wszystko jest proste. Niby łatwiej być nie może.
 A tak wcale nie jest.
Zapragnęłam spróbować. No bo przecież łatwizna i to jaka!
Zakupiłam za śmieszne pieniądze (bardzo śmieszne- uwierzcie) kawał materiału. 
Pomyślałam sobie, że nawet gdy mi nie wyjdzie nie będzie żal wyrzucić.
Przeleżał trochę w szafie.
Też tak macie, że pewne rzeczy muszą nabrać mocy urzędowej by się nimi zająć.  Ja tak mam.
No dobra czasami tak mam!
Bo czasami nie mogę się doczekać momentu gdy się zajmę swoimi "biednymi" pomysłami.
W tym przypadku czekanie było. A o czym mówię? No właśnie o tym:

Podobieństwo do sklepowych bluz nie jest przypadkowe!
Prosty  schemat.  Jak na obrazku

Tył dłuższy, rękawy lekko skośne. Bałam się by nie były za wąskie, więc powiewają na wietrze.
Materiał rozciągliwy- trochę dziwny. Niestety nie pomyślałam o tym wcześniej. Dekolt jest.
Jest bardzo.

Ale nic to. Ważne, że uszyłam sama- samiuteńka.  Zajęło mi to 2 godzinki.
Dużo czy nie, nie wiem. Dla mnie amatora to bardzo długie 2 godziny.
W sklepie wybranie rzeczy zajmuje mi stanowczo mniej czasu.
A teraz mogę być z siebie dumna.
Dumna i blada. I mogę chodzić wyprostowana jak paw, albo co. W nowej bluzie.
Wyprodukowanej swymi "ręcami" i swoją maszyną!

Rękawy wyglądają ciekawiej zawinięte. Ale można je równie dobrze nosić tak jak się powinno nosić.
I po domku coś nowego za malutkie pieniądze się znalazło. I to dla mnie! Yupi!

Uwaga kupiłam sobie laleczkę do robienia sznurków. Będę się uczyć. Strzeżcie się!

Dziękuję za miłe odwiedziny i komentarze. Pa.Pa.